مطالب ، جملات زیبا و اس ام اس های برگزیده ای که در قسمت نظرات توسط بازدیدکنندگان محترم ارسال می شود در صورت تمایل و با نام خودشان در وبلاگ قرار خواهد گرفت.

جهت ارتباط با مدیر وبلاگ با ایمیل زیر در تماس باشید.

Daniyal.1389@yahoo.com

با تشکر

بــرخی آدمها به یــک دلیل از مــسیر زنــدگی مــا می گــذرند:

بـه مــا درسهایی بــیامــوزند کــه اگــر "می مــاندند" هــرگز یــاد نــمی گــرفتیم...

ارسالی از الهه

کــاش وقتی آســمــان بــــــارانی است

چـــشــم را با اشـــک بـــــاران تـــر کـــنیم

کـــاش وقـــتی که تـــنــها مـــی شویـــم

لـــحظه ای را یــــاد یــــکدیــــگر کـــــنیم

روی این نقطه پررنگ بزرگ

بین بی باوری آدم ها یک نفر میخواهد که تو خندان باشی

نکند کنج هیاهوی زمان بروم از یادت...

گاهی آنقدر دلم از زندگی سیر می شود

که می خواهم تا سقف آسمان پرواز کنم

رویش دراز بکشم آرام و آسوده

مثل ماهی حوضمان که چند روزی روی آب است.

عافیت از غیر نصیب تو نیست ، غیر تو ای خسته طبیب تو نیست

از تو بود راحت بیمار تو،نیست به غیراز تو پرستار تو

همدم خود شو که طبیب خودی ، چاره خود کن که طبیب خودی

غیرکه غافل زدل زارتوست،بی خبرازمصلحت کارتوست

چشم بصیرت نگشایی چرا ، بی خبر از خویش چرایی ، چرا ؟

برحذرازمصلحت اندیش باش،مصلحت اندیش دل خویش باش

صیدکه درمانده زهرسو شده است ، غفلت او دام ره او شده است

تا ره غفلت سپرد پای تو ، دام بود جای تو ، ای وای تو

از ره غفلت به گدایی رسی ، ور به خود آیی ، به خدایی رسی

پیرتهی کیسه ی بی خانه ای،داشت مکان در دل ویرانه ای

روز به دریوزگی از بخت شوم ، شام به ویرانه،شدن، همچو بوم

گنج زری بود در آن خاکدان، چون پری از دیده مردم نهان

پای گدا بر سر آن گنج بود ، لیک ز غفلت ز غم و رنج بود

گنج صفت،خانه به ویرانه داشت،غافل ازآن گنج که درخانه داشت

عاقبت از فاقه و اندوه و رنج ، مرد گدا مُرد و نهان ماند گنج

ای شده نالان ز غم و رنج خویش،چند نداری خبر از گنج خویش

گنج تو باشد دل آگاه تو ، گوهر تو اشک سحرگاه تو

مایه ی امید مدان غیر را ، کعبه حاجات نخوان دیر را

خواهش مرحم ز دل ریش کن ، هر چه طلب می کنی ازخویش کن

مادر! تو جانانه جام بلای ما را نوشیدی و لباس رنج و محنت ما را پوشیدی،

اینک، حریر محبت فرزندانت را بپوش و شربت شهد عشق آنان را بنوش.

مادرم، در گرامی داشت روزت زیباترین ستاره سپاس را به پاس پاسداری بی کرانت از ما،

بر آسمان پرمهرت می آویزیم.

روزت مبارک باد.

من فرو افتادن برگها را در امتداد تنهاییم باور نمی کنم .

مهربانی نیست بودنم را به من بفهماند تا پاییزان دلم از بین برود

و دیگر صدای خش خش برگها را نشنوم و مرگ روحم را در فرود غم انگیز برگها نبینم

ارسالی از سحر

مادر، تو رفیع ترین داستان حیات منی. تو به من درس زندگی آموختی. تو چون پروانه سوختی و چون شمع گداختی و مهربانانه با سختی های من ساختی. مادر، ستاره ها نمایی از نگاه توست و مهتاب پرتوی از عطوفتت، و سپیده حکایتی از صداقتت. قلم از نگارش شُکوه تو ناتوان است و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک. مادر، اگر نمی توانم کوشش هایت را ارج نهم و محبت هایت را سپاس گزارم، پوزش بی کرانم را همراه با دسته گلی از هزاران تبریک، بپذیر. فروغ تو تا انتهای زمان جاوید و روزت تا پایان روزگار، مبارک باد.

مــرا عـمری به دنبالت کشاندی

ســرانجامم به خـاکستر نشاندی

ربودی دفتر دل را و افــسوس

کــه سطری هـم از این دفـتر نـخواندی

گــرفتـم عــاقبت دل بر مَـنَت سـوخت

پــس از مـرگم سـرشکی هـم فشاندی

گـــذشت از مـن ولـی آخـر نگفتی

کـــه بـعد از من به امید که مـاندی

می خواهم عوض شوم ! چرا باید دلتنگ باشم ؟ تو باید دلتنگ شوی

می خواهم آن سیب قرمز بالای درخت باشم

در دورترین نقطه ... دقت کن

رسیدن به من آسان نیست , اگر همتش را نداری

آسیب به درخت نرسان

به همان سیب های کرم خورده روی زمین قانع باش ................!!!

زمستانی سرد کلاغ غذا نداشت تا جوجه هایش را سیر کند

ناچار گوشت بدن خود را میکند و به جوجه ها میداد

زمستان تمام شد و جوجه ها زنده ماندند و کلاغ مرد

جوجه ها گفتند خوب شد که مرد خسته شدیم از این غذای تکراری

در دنیای ما،حتی گرگها هم افسردگی گرفته اند

و دیگر گوسفندان را نمی درند

به نی چوپان گوش می دهند و می گریند.

همیشه

در سختی ها به خودم میگفتم : این نیز بگذرد ....

هنوز هم میگویم !

اما .... حال میدانم ؛

آنچه میگذرد عمرِ من است ،

نه سختی ها ... !!!

که به غیر از گلها از همه دلگیرم

کوله ام غرق غم است

آدم خوب کم است

عده ای بی خبرند

عده ای کور و کرند و گروهی پکرند

دلم از این همه بد می گیرد

و چه خوب...

آدمی می میرد.

عاشقی پیداست از زاریه دل

نیست بیماری چو بیماریه دل

علت عاشق ز علت ها جداست

عشق اسطرلاب اسرار خداست.

افقهای دور دست در نگاه تو زیباترین لحظات مرا رقم می زند،

لحظاتی سرشار از شوق رسیدن به قله های بلند علم،

علمی که با آن زیباترین نام ها را برای حق تعالی می آموزم

و قشنگ ترین ترانه های مستی را در وصف والاترین موجود هستی می سرایم

و با آن غرق وجود بی کران یکتا پروردگار عالم می گردم.

(روزت مبارک معلم مهربانم)

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را
نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را
کنون با بار پیری آرزومندم که برگردم
به دنبال جوانی کوره راه زندگانی را
به یاد یار دیرین کاروان گم‌کرده رامانم
که شب در خواب بیند همرهان کاروانی را
بهاری بود و ما را هم شبابی و شکر خوابی
چه غفلت داشتیم ای گل شبیخون جوانی را
چه بیداری تلخی بود از خواب خوش مستی
که در کامم به زهرآلود شهد شادمانی را
سخن با من نمی‌گوئی الا ای همزبان دل
خدایا با که گویم شکوه‌ی بی همزبانی را
نسیم زلف جانان کو؟ که چون برگ خزان دیده
به پای سرو خود دارم هوای جانفشانی را
به چشم آسمانی گردشی داری بلای جان
خدایا بر مگردان این بلای آسمانی را
نمیری شهریار از شعر شیرین روان گفتن
که از آب بقا جوئید عمر جاودانی را

آلفرد نوبل از جمله افراد معدودی بود که این شانس را داشت تا قبل از مردن، آگهی وفاتش را بخواند! حتما می دانید که نوبل مخترع دینامیت است. زمانی که برادرش لودویگ فوت شد، روزنامه‌ها اشتباهاً فکر کردند که نوبل معروف (مخترع دینامیت) مرده است. آلفرد وقتی صبح روزنامه ها را می‌خواند با دیدن آگهی صفحه اول، میخکوب شد: "آلفرد نوبل، دلال مرگ و مخترع مر‌گ آور ترین سلاح بشری مرد!"

آلفرد، خیلی ناراحت شد. با خود فکر کرد: آیا خوب است که من را پس از مرگ این گونه بشناسند؟

سریع وصیت نامه‌اش را آورد. جمله‌های بسیاری را خط زد و اصلاح کرد. پیشنهاد کرد ثروتش صرف جایزه‌ای برای صلح و پیشرفت‌های صلح آمیز شود.

امروزه نوبل را نه به نام دینامیت، بلکه به نام مبدع جایزه صلح نوبل، جایزه‌های فیزیک و شیمی نوبل و ... می‌شناسیم. او امروز، هویت دیگری دارد.

یک تصمیم، برای تغییر یک سرنوشت کافی است!

نرسد دست تمنا چون به دامان شما
می توان چشم دلی دوخت به ایوان شما
از دلم تا لب ایوان شما راهی نیست
نیمه جانی است درین فاصله قربان شما

تا   زخمهای  کهنه  دل  را   دوا  کنم     با  ذکر  نام   پاک  تو   ذکر خدا  کنم

 يافاطمه به سجده بگويم به صد نفس      مولای من تويی و به حاجت صدا کنم

 تا  پا نهم  به خاک  مدينه  به  ياد  تو    خاکش ز  بهر  چشم  ترم  توتيا  کنم

 چون آن ضريح گمشده پيدا نمی کنم      اندر  کنار   قبر  نبی  عقده  وا  کنم

 من عهد بسته ام که بميرم  ز داغ تو     عهدی دگر کنم که به عهدم وفا کنم

 غمهای آسمان که هجوم آورد به دل      رفع غم  گران  به  حديث  کساء‌ کنم

 مهدی کجاست تا که به امر ولايتش      سرهای دشمنان  تو  از تن جدا کنم

يک پسر انگلیسي به یک پسر ايراني ميگه:چرا خانمهای ایرانی با مردا دست نميدن يعنى اين قدر مرداتون شهوت

پرستند؟ پسر ایرانی میپرسه: چراهرمردي نميتونه دست ملكه ی انگلیس رو لمس كنه؟ پسر عصباني ميشه ميگه

ملكه فرد عادي نيست فقط با افراد خاص دست ميده پسر ايراني ميگه: خانوماي ایرانی هم ملكه اند...

به افتخار پسر های آقا و دختر های ملکه ایرونی ..

اکبرعبدی می‌گوید:

یک روز سر سریال با "حسین پناهی" بودیم. هوا هم خیلی سرد بود. از ماشین پیاده شد بدون کاپشن. گفتم: حسین این جوری اومدی از خونه بیرون؟ نگفتی سرما می‌خوری؟! کاپشن خوشگلت کو؟

گفت: کاپشن قشنگی بود،نه؟ گفتم: آره! گفت: من هم خیلی دوستش داشتم ولی سر راه یکی را دیدم که هم دوستش داشت و هم احتیاجش داشت. ولی من فقط دوستش داشتم...

روحش شاد ..

یادش بخیر توی دوران کودکی !

قهر میکردیم تا قیامت (قهر قهر تا روز قیامت)

و لحظه ای بعد قیامت میشد...

برچسب‌ها: جملات زیبا, جملات عاشقانه, اس ام اس زیبا, اس ام اس عاشقانه, جملات زیبا در مورد کودکی, جملات بچگی, جملات زیبای کودکی

ای وطن ای مادر تاریخ ساز
ای مرا بر خاک تو روی نیاز
ای کویر تو بهشت جان من
عشق جاویدان من ایران من
ای ز تو هستی گرفته ریشه ام
نیست جز اندیشه ات اندیشه ام
آرشی داری به تیر انداختن
دست بهرامی به شیر انداختن
کاوه آهنگری ضحاک کش
پتک دشمن افکنی ناپاک کش
رخشی و رستم بر او پا در رکاب
تا نبیند دشمنت هرگز به خواب
مرزداران دلیرت جان به کف
سرفرازان سپاهت صف به صف
وطن یعنی چه آباد و چه ویران
وطن یعنی همین جا یعنی ایران.

پشـت هـر کـوه بلند سبزه زاریست پـر از یاد خــدا

و در آن باغ کسی می خواند که خــدا هست دگـر غصه چرا

آرزو دارم خورشید رهایت نکند،غـم صدایت نکند

ظلمت شـام سیاهت نکند

و تو را از دل آن کس که دلش با دل توست

حضرت دوست جـدایت نکند

هیچ وقت با کسی بیشتر از جنبه اش شوخی نکن ؛ حرمت ها شکسته میشود ...

هیچ وقت به کسی بیشتر از جنبه اش خوبی نکن ؛ تبدیل به وظیفه میشود ... !!!

چقدر تازگی دارد برايم ؛روزهايی که به اميد آمدن کسی دلخوش نيستم ،
و شبهايی که از نيامدنش دلگير نمی شوم ...
بی کسی هم عالمی دارد ... !!!